بر پشت پل جوبی روزگاری جویی سنگی روان بود و پل نامش را از همان گرفته است؛ پلی باریک و اختصاصی که شاه عباس دوم برای رفتوآمد میان باغهای سلطنتی ساخت. این پل در ۱۰۶۵ ق میان سیوسهپل و پل خواجو بنا شد؛ پلی کمعرض با حدود ۱۴۷ متر درازا و ۲۱ دهانه. برای رفتوآمد عموم نبود: خاندان شاه، امیران و میهمانان از آن میگذشتند و باغها و کاخهای سلطنتی دو کرانه، از جمله کاخ هفتدست و کوشک آینهخانه، از این راه به هم میرسیدند.
پل نامهای دیگری هم داشت: پل سعادتآباد، به نام باغهای سلطنتی کنارش، و پل دریاچه، چون با بستن دریچههای پل خواجو آب پیرامونش به دریاچهای بدل میشد. برخی آن را «پل چوبی» نوشتهاند و امروز هم بسیاری آن را به همین نام میشناسند. کاخهای کنارش دیگر بر جا نیستند و جوی هم با هموار شدن سطح پل پر شده است؛ پل در ۱۳۱۹ خورشیدی به همت نیکوکاری اصفهانی بهطور کامل تعمیر شد.
امروز جوبی گذرگاهی آرام برای پیادههاست که کمتر از همسایگان پرآوازهاش شلوغ میشود. از میانهٔ آن میتوانید پل خواجو را در پاییندست و درختان کرانهها را تماشا کنید.