سیوسهپل، طولانیترین پل تاریخی زایندهرود، با دو ردیف طاق و ۳۳ دهانهاش از نمادهای اصفهان است و شبها در نور چراغهایش میدرخشد. پل در زمان شاه عباس یکم و زیر نظر سردار گرجیتبارش، اللهوردیخان اوندیلادزه، ساخته شد و نام «پل اللهوردیخان» را از او دارد. ساختش در اوایل سدهٔ یازدهم هجری به پایان رسید و معمارش را استاد حسین بنای اصفهانی دانستهاند. این پل با درازای حدود ۲۹۵ متر، چهارباغ عباسی را به چهارباغ بالا و راه جلفا پیوند میداد و نقش بند را هم داشت.
در دورهٔ صفوی کنار این پل جشن آبپاشان برپا میشد و ارمنیان جلفا آیین خاجشویان را هم در همینجا برگزار میکردند. طاقهای پل در دو تراز ساخته شدهاند: در بالا، راهروهای سرپوشیدهای که از میان قاب طاقها رود را نشان میدهند، و در پایین، گذرگاهی نزدیک بستر آب.
زایندهرود سالهاست همیشه آب ندارد و تنها در دورههای رهاسازی جریان مییابد، اما سیوسهپل در هر حال تماشایی است. عصرها که چراغها روشن میشوند، مردم برای قدم زدن و نشستن کنار طاقها میآیند و ریتم منظم دهانهها یکی از ماندگارترین تصویرهای اصفهان را میسازد.