کهنترین پل اصفهان بر زایندهرود نه صفوی است و نه آراسته: پل شهرستان، با پایههایی از روزگار ساسانیان، قرنها پیش از سیوسهپل دو کرانهٔ رود را به هم میرساند. این پل در شرق شهر و در ناحیهٔ جی قدیم ساخته شده است؛ جی در دوران ساسانی شهر اصلی اصفهان بود. بخشهای بالایی پل در دورههای آلبویه (سدهٔ چهارم هجری) و سلجوقی (سدهٔ پنجم هجری) بازسازی و مرمت شده است. پل جی و جسر حسین از نامهای دیگر آن است.
بر خلاف پلهای صفوی، شهرستان پلی ساده و استوار است. پایههای سنگیاش ستبر و استوارند و طاقهای تیزهدار آن در ردیفهای بزرگ و کوچک ساخته شدهاند. رویهٔ پل، که روزگاری گذرگاه کاروانها بود، آسیب دیده است و امروز تنها میتوان پیاده از روی آن گذشت.
دیدن شهرستان برای کسانی است که لایههای کهنتر اصفهان را میجویند: دور از شلوغی مرکز، با سنگها و آجرهایی که رنگ قرنها را به خود گرفتهاند. پل روبهروی تپهٔ اشرف قرار دارد و قدم زدن بر آن، تصویری از راههای شهر پیش از دوران صفوی پیش چشم میآورد.