
آتشگاه اصفهان
دوره ساسانی (با کاربریهای دوره اسلامی)
بر فراز کوهی صخرهای در غرب اصفهان، ویرانههای آتشگاه از روزگار ساسانیان برجا ماندهاند؛ جایی که از بالای آن دشت و کرانههای سبز زایندهرود تا دوردست پیداست. این کوه در منابع تاریخ...
دوره ایلخانی (مزار، پس از ۷۱۶ ق)، با ایوان و منارههای افزوده در دورههای بعد
منارجنبان، آرامگاهی از دوران ایلخانی در غرب اصفهان، به دو منارهٔ باریکی شهرت دارد که با تکان خوردن یکی، دیگری هم به جنبش درمیآید. این بنا بر مزار عمو عبدالله کارلادانی، زاهدی که در ذیحجهٔ ۷۱۶ ق درگذشت، ساخته شده است. در آغاز تنها ایوانی بر مزار بود و منارهها را بعدتر افزودند؛ شکل منارهها را نشانهٔ افزوده شدنشان در دوران صفوی دانستهاند. روستای کارلادان، بر سر راه قدیم اصفهان به نجفآباد، امروز یکی از محلههای شهر است.
ایوان آجری حدود ده متر بلندی دارد و دو مناره در دو سویش از بام بالا رفتهاند. کاشیهای لاجوردی به شکل ستارهٔ چهارپر و کاشیهای فیروزهای چندضلعی نمای ایوان را آراستهاند و سنگ مزار مرمرین عمو عبدالله، با تاریخ درگذشتش، در انتهای ایوان است. پژوهشگران جنبش منارهها را پدیدهای سازهای میدانند و آن را به سبکی و باریکی منارهها و انتقال لرزش از راه بدنهٔ بنا نسبت میدهند؛ گفته میشود با تکان یک مناره، تمام ایوان نیز آرام میلرزد.
بالا رفتن از منارهها برای بازدیدکنندگان مجاز نیست؛ کارکنان در نوبتهای مشخص مناره را تکان میدهند و شما از پای ایوان تماشا میکنید. منارجنبان در میان باغچهای آرام قرار دارد و آتشگاه اصفهان، بر کوهی در همان نزدیکی، مقصد خوبی برای ادامهٔ گشت در غرب شهر است.
ساعات بازدید رسمی این بنا اعلام نشده است؛ پیش از مراجعه از باز بودن آن مطمئن شوید.
نیازمند بلیت
بلیتدار. این بنا زیر نظر ادارهٔ کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان است و نرخ بلیت ویژهٔ آن اعلام نشده است؛ بر پایهٔ آخرین نرخنامهٔ کشوری وزارت میراث فرهنگی (۱۴۰۳)، ورودی بناهای تاریخی برای بازدیدکنندگان ایرانی ۲۰ تا ۵۰ هزار تومان و برای گردشگران خارجی ۲۵۰ یا ۴۰۰ هزار تومان است. کودکان تا ۱۲ سال رایگان و دانشآموزان، دانشجویان و بازنشستگان نیمبها هستند.
ساعتها و بهای بلیت ممکن است تغییر کند؛ پیش از رفتن دوباره بررسی کنید.

دوره ساسانی (با کاربریهای دوره اسلامی)
بر فراز کوهی صخرهای در غرب اصفهان، ویرانههای آتشگاه از روزگار ساسانیان برجا ماندهاند؛ جایی که از بالای آن دشت و کرانههای سبز زایندهرود تا دوردست پیداست. این کوه در منابع تاریخ...

دوره صفوی (ساختار کنونی)، با پیشینه احتمالاً کهنتر
در غربیترین نقطهای که پلهای تاریخی اصفهان بر زایندهرود ایستادهاند، پل مارنان راه روزانهٔ ارمنیان جلفا به شهر بود و امروز پلی آرام و کمازدحام است. این پل محلهٔ جلفا را به کران...

دوره صفوی، ۱۶۵۵ تا ۱۶۶۴ میلادی (دوره شاه عباس دوم)
پشت نمای آجری و سادهای در جلفای نو، دنیایی از نقاشی، طلاکاری و کاشی پنهان است: کلیسای وانک، کلیسای جامع ارمنیان اصفهان. ارمنیانی که شاه عباس یکم از جلفای کنار رود ارس به اصفهان کو...

معاصر؛ ساختمان کنونی موزه در ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵۰ خورشیدی) تکمیل شد (نخستین اتاقهای موزه: ۱۹۰۵–۱۹۰۶ م)
موزهٔ خاچاطور گساراتسی در کلیسای وانک، که نام بنیانگذار نخستین چاپخانهٔ ایران را بر خود دارد، گنجینهٔ چهار سده زندگی، ایمان و هنر ارمنیان جلفاست. ریشهٔ آن به اتاقهایی برمیگردد ک...

دوره صفوی، ۱۶۲۷–۱۶۲۸ میلادی (دوره شاه عباس یکم)
بزرگترین گنبد کلیساهای جلفا از آنِ بیتلحم است؛ کلیسایی که بازرگانی نامدار در زمان شاه عباس یکم ساخت و دیوارهایش با ۷۲ نقاشی از زندگی مسیح پوشیده شده است. خواجه پطرس ولیجانیان، از...

دوره قاجار، سده سیزدهم هجری قمری (کتیبهها ۱۲۵۵ تا ۱۳۰۹ ق)
ساخت و تزئین مسجد سید، از بزرگترین مسجدهای دورهٔ قاجار در اصفهان، بیش از یک سده به درازا کشید و این مسجد بیمناره هرگز بهطور کامل تمام نشد. بانی آن سید محمدباقر شفتی، از عالمان ب...