حمام علیقلیآقا از زیباترین گرمابههای اواخر دورهٔ صفوی است که با سربینهٔ هشتضلعی، کاشیهای هفترنگ و نورگیرهای سقفش، زندگی روزمرهٔ اصفهان قدیم را زنده میکند. علیقلیآقا، از درباریان شاه سلیمان و شاه سلطان حسین، این حمام را در سال ۱۱۲۵ ق در محلهٔ بیدآباد ساخت؛ بخشی از مجموعهای که مسجد، بازار، سرا و چهارسویی به همین نام را هم در بر میگرفت. این گرمابه تا دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی هنوز به کار اهل محله میآمد و امروز پس از مرمت، موزهٔ مردمشناسی است.
مجموعه دو حمام بزرگ و کوچک دارد که هر کدام سربینه و گرمخانهای جدا دارند. در سربینهٔ حمام بزرگ، هشت ستون سنگی گنبد میانی را بر دوش گرفتهاند، سکوها گرداگرد فضا چیده شدهاند و حوضی با سنگاب در میانه نشسته است. راهروی پیچدرپیچ میاندر، سربینه را به گرمخانه میرساند تا هم گرما هدر نرود و هم نگاه مستقیم به درون راه نیابد. سقفها با رسمیبندی پوشیده شدهاند و نورگیرها در ساعتهای مختلف روز بازی سایهروشن را بر آنها تغییر میدهند.
کنار دو حمام، چالحوض قرار دارد: استخری که در تابستان برای شنا و تفریح به کار میرفت و دو سکوی نیمهشت در دو سوی آن داشت؛ یکی برای شیرجه و دیگری برای تماشاگران. بر ازارهٔ کاشی برجستهٔ این فضا نقش مردی دیده میشود که اهالی او را علیقلیآقا میدانند. در بخشهای موزهای نیز مجسمهها و ماکتها آداب حمام رفتن در اصفهان قدیم را روایت میکنند.